Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ჯოჯოხეთი’

გუშინ, ჩვეული რუტინული საქმიანობისგან დაღლილი რომ ვიჯექი კაბინეტში და ახალ ღვთიურ სიმფონიაზე ვმუშაობდი, გაბრიელი შემომიფრინდა უცებ ფანჯრიდან და მყუდროება დამირღვია. სახეზე შეძრწუნებული აღშფოთება ეწერა, ხელში კი რაღაც ფურცლებს აფრიალებდა. გამიკვირდა, გაბრიელი ერთ-ერთი ყველაზე მშვიდი და გაწონასწორებულია მთელს ჩემს ანგელოზებში, ასე რომ მისი ასეთი აღელვება კარგის ნიშანი არ უნდა ყოფილიყო.

პირველი ხუთი წუთის განმავლობაში ის სიტყვას ვერ იღებდა, სამაგიეროდ ნახევარი გრაფინი წყალი დალია. ბოლოს ნერვიულად მოუკიდა სიგარეტს, გააბოლა და აღშფოთებულმა ამოიძახა:
–  არა, ხედავ ამათ, რა დღეში არიან? რეებს აკეთებენ შენი სახელით? – და ფურცლების დასტა მაგიდაზე მოიფრიალა – აი შეხედე, მარტო ბოლო წლის განმავლობაში რამდენი დამიგროვდა, აქ ის ცემეს, იქ ეს თქვეს. სადამდე მივიდნენ იცი? ვიღაც ტვინგაცხელებულმა შენი სახელით კაცი დაჭრა. ყველას პირად საქმეებში ჩავწერე ეს, ასე რომ ტყუილად აქვთ სასუფევლის იმედი.

მე არ გამკვირვებია, ცალი თვალით დავხედე მაგიდაზე დაყრილ ფურცლების დასტას. პირადი საქმეები იყო, ცოდვების სიით და საბოლოო გამწესებით. ფანჯარასთან მივედი და ედემის ლამაზ ხედს გადავხედე. ნიავმა წამომიბერა და თმებზე მომელამუნა. მერე მოვუტრიალდი და უცებ გამეცინა, ისეთი აღშფოთებით მიყურებდა, თითქოს დამნაშავე ვიყავი, მის გაბრაზებას რომ არ ვიზიარებდი.

-სად ხდება ეგ? – ერთ-ერთ საქმეში ჩავიჭყიტე – საქართველოში… ჰმ… ნუ ღელავ ჩემო გაბრიელ და ნუ გიკვირს. ამაზე უარესი ამბებიც მინახავს, ცეცხლზე დაწვები, ჯვარზე გაკვრები და ეს ყველაფერი ჩემი სახელით ხდებოდა. ასე იქნება კიდევ დიდხანს, სანამ კიდევ ერთ წარღვნას არ მოვახდენ. ეს პირადი საქმეები დამიტოვე – შევატყვე რომ რაღაცის თქმა უნდოდა და დავასწარი – და მე მივხედავ.

გაბრიელი გავიდა, თუმცა გასვლის წინ კიდევ ერთხელ შემომხედა, ამჯერად უკვე იმედიანი თვალებით, დაახლოებით ”აბა შენ იციო” ჩაილაპარაკა და მიიჯახუნა კარი. მაგიდის უჯრა გამოვაღე და მოზრდილი შტამპი ამოვიღე. წამით შევყოყმანდი, მაინც მენანებოდა ჩემი შექმნილი არსებების ასე ერთი ხელის მოქნევით გაწირვა, მაგრამ მერე გამახსენდა რამდენიმა წარსული კადრი და უყოყმანოდ მოვიქნიე ხელი.

ნახევარი საათის შემდეგ მე ისევ ჩემს სიმფონიას მივუბრუნდი, მაგიდაზე კი პირადი საქმეების დიდი დასტა იდო, ლამაზად დახარისხებული, რომელთაც გრაფაში ”დანიშნულება” დიდად ერტყა სისხლისფერი შტამპი – ”ჯოჯოხეთში”.

Read Full Post »

ნუ გეშინიათ, ჩემო ქმნილებანო, უბადრუკნო და არაფრის მაქნისნო, მოლაპარაკენო თუ უტყვნო. ყველას მოგმართავთ თქვენ მე, თქვენი შემქმნელი და შემოქმედი.

ბევრი ღვთჳური წუთი ვიფიქრე თუ  ცოტა, მივედი იმ დასკვნამდე, რომ სამყაროს ეს ვერსიაც არ ვარგა, არაფერში არ შეიძლება მისი გამოყენება და ესქპონატადაც, რომ დავფიქრდეთ, არ გამოდგება, ნი ტო შტო ჰადესის სიმახინჯეების მუზეუმს შეგწიროთ, ან სულაც ჯოჯოხეთში გაგამგზავროთ და მთელი თქვენი სიამაყე და სამყაროს ცენტრობა ერთ წამში დავანგრიო და ვაქციო არაფრად, ერთ რიგით ღირსშესანიშნაობად ლუცის ბარში.

მოკლედ, მოდი ვიზამ ასე, მთელი სამყაროს განადგურება მენანება მაინც, ასეთი ლანდშაფტები გავაკეთე, ასეთი შესანიშთავი ტბები, ზღვები… თევზებს და რაღაც მსგავს ფინტიკლუშკებს დავტოვებ ზღვებში, ხმელეთიდან ვიშე ტრავი ი შუმნეე ვადი ვინაცაა, მაგათ მოვქესტავ, ჩემ ბიჭს კიდევ ვეტყვი, რომ გაქრნენ, ერთ პატარა აფეთქებას მოვაწყობ და ”ვაიმე, იცი რა მოხდა ჯიზიკ, ჩვენ გაკეთებულ სამყაროს მეტეორიტი დაეცა და შენი საყვარელი დინოზავრიკები დახოცა”. ნუ, ტირილით რომ არ გასკდეს, ხომ ვიცი მაგის ხასიათი, დედამისივით ჯიუტია (ეჰ, კიდევ ერთხელ, ლუცი…), ავდგები და პატარ-პატარა ხვლიკებს დავუტოვებ, დინოზავრებია, ოღონდ პატარები-თქო, ვეტყვი.

მაგრამ მარტო თამაშშიც ხომ არაა საქმე, ბარემ ”ა.დ.ა.მ.” -ის საცდელ ვარიანტსაც ავამუშავებ და მასზე ვაწარმოებ დაკვირვებებს, თუ გძეტა ერთ კვირაში ყველაფერი არ დაიქრეშა, მაშინ მეორე პროექსტს – ”ე.ვ.ა.” -სად ავამუშავებ. (დაწვრილებით ამ პროექტებს ა.დ.ა.მ. და ე.ვ.ა. შეგიძლიათ გაეცნოთ შესაბამის ლინკებზე). მართალია ამის მერე მციდერი მოდიფიკაციები ჩავატარე, მაგრამ ჯერ ყველაფერი გამოცდის რეჟიმშია.

ასე რომ ცოტა ხანში ყველაფერი შეიცვლება… ემზადეთ ”ა.დ.ა.მ.” -ის შემდგომო მოდელებო…

Read Full Post »

%d bloggers like this: