დღე და ღამე (ა.დ.ა.მ.)

დღეს სახელოსნოში რომ ვჩხირკედელაობდი, რაღაც საშინელმა გრიალმა გადაუარა სამოთხის მინდვრებს. ეგრევე, ტაოტიანი ხელებით, გამოვვარდი გარეთ. ოლიმპოს მთიდან მოდიოდა ხმა. ეტყობა ზევსი ისევ მთვრალი მიბრძანდა სახლში, ნიმფების და ფერიების სუნად აქოთებული და ახლა ბუინობდა - ჰერმესი გააღვიძე, პიანინოზე უნდა დავაკვრევინოო. ჰმ, წაიღო რა მაგანაც ტვინი…

სახელოსნოში კი ერთ ფრიად საჭირო რაღაცას ვაკეთებდი, დღე-ღამის ციკლების ავტომატიზაციის კონტროლის მექანიზმს, ამომივიდა უკვე ყელში ყოველ დილით მზის ჩართვა და ღამით გამორთვა. ზოგჯერ მავიწყდება ხოლმე და არის ერთი კვირა სულ მზე. ეგრე დამრჩა ამასწინათაც ჩართული და ნახევარი სამყარო უდაბნოდქცეული დამხვდა და მეორე ნახევარი გაყინული. მომიწია მერე კაი შრომა აღდგენაზე. ასე კიდე კაია, გათენდება – ამოვა მზე, დაღამდება – ჩავა. ყველაფერი იქნება კაკ პა მასლუ და მეც მეტი დრო დამრჩება ჩემი ახალი ქმნილების დასამთავრებლად,  ღმერთის მაგვარ მოდელს ვქმნი, კოდური სახელწოდებით ”ა.დ.ა.მ.” რაც იშიფრება ასე:  ”არა დესტრუქციული არსების მოდელი”. ვნახოთ რა გამოვა.